Beste Rik,
Natuurlijk wil ik je bijstaan in je kiescampagne. Tegen een schappelijk prijsje, uiteraard. That’s what friends are for. Ik kan me evenwel niet van de indruk ontdoen dat je je door de CVP in de luren hebt laten leggen. Een simpel telefoontje, en ik had je vergezeld op je afspraak met de CVP-top. Niet dat ik met al mijn ervaring in de wereld van de gebakken lucht het lijsttrekkerschap voor jou in de wacht had kunnen slepen. Maar ik had alleszins kunnen voorkomen dat je begraven wordt in de senaat. Want dat lot staat je te wachten, beste Rik. Nu staan alle spotlights nog op je gericht. Dat je vroeg of laat in de politiek zou gaan, daar verwachtte eenieder zich wel aan, met een eigen lijst, of bij de liberalen. Maar bij de CVP?!?!? Daar zal dus de komende week nog over worden gepraat, aan de toog, op de trein, in de tribune van Club Brugge-AA Gent. En uiteraard zul je nog aan bod komen in de talrijke kwaliteitsvolle verkiezingsprogramma’s die de VRT-nieuwsdienst al volop aan het bedenken is.
Maar daarna, Rik, daarna, als je eenmaal met glans verkozen bent, wacht je de vergetelheid. De senaat, beste Rik, is een kerkhof. Een kerkhof voor uitgebluste politici, voor gebuisde politici die een troostprijs moeten krijgen, en voor ambitieuze nieuwkomers, ‘verruimers’ zoals men die vaak pleegt te noemen, van wie men de stemmen in dank in ontvangst neemt maar van wie men voorts geen enkele last wil ondervinden. De senaat, beste Rik, komt alleen in beeld als de minister van Penzzzzzioenen zijn act komt opvoeren. Het belang van de senaat is nihil. En daar zul jij dus zetelen, in zo’n mooie rode pluchen stoel vol stofmijt en honderd jaar oud koud zweet. En terwijl jij daar zit weg te kwijnen – want niemand zal geïnteresseerd zijn in je interessante en boeiende meningen en voorstellen over het verbeteren van de wereld in het algemeen en van ons kleine landje in het bijzonder – zal elders beslist worden hoe het verder moet met ons land, met BHV, met de pensioenen, met de koopkracht, met Afghanistan, met de Euro, met alles enfin wat van belang is.
En terwijl jij in de senaat eenzaam zit te wezen, zullen je collega’s-specialisten in het kerkelijk recht op diverse exotische bestemmingen bijeenkomen om congressen en workshops te houden. Over het probleem van het ontdopen, bijvoorbeeld. En over de kerkelijke straf die een pedofiele bisschop zou moeten krijgen. En over de onfeilbaarheid van de paus. Je collega’s zullen je ansichtkaarten sturen en schrijven dat ze je grappen en grollen, en ook wel je eruditie missen. En je zult nog maar zelden naar de studio’s aan de Reyerslaan gevraagd worden, want je bent geen onafhankelijk expert, geen onafhankelijke stem meer.
Dat alles, beste Rik, had ik kunnen voorkomen als je me mee had gevraagd naar het hoofdbureau van de CVP. Ik had minstens het lijsttrekkerschap voor de provincie Vlaams Brabant voor je opgeëist. Want wie heeft de partij daar? Is dat niet Carl Devlies, de staatssecretaris die geboren is met het gezicht van een geslagen hond? Ik had van de CVP de belofte afgedwongen, op papier zelfs, dat je minister voor een Nieuwe Politiek zou worden in de volgende regering, Thyssen I of Reynders I. Niet dat de CVP die belofte zou hebben nageleefd, maar je had ze kunnen inkaderen en ophangen boven de schouw in Heist Op-den-Berg, je officiële woonplaats. Nu ik eraan denk, in welke provincie ligt Heist Op-den-Berg?
Maar goed: het is zoals het is, zoals je collega-politicus in spe Siegfried Bracke altijd zegt. Je staat nu op die senaatslijst. Laten we er het beste van maken. Ik bezorg je gauw een catchy verkiezingsslogan.
Je vriend in goede en kwade dagen,
Louis
Ik blijf met het onbestemde gevoel dat een toekomst als kerkjurist tegenwoordig ook gedateerd is. Of dat het een emplooitje wordt dat je er wel bij kunt pakken in de vrije tijd.
Misschien kan er een werkgroepje gemaakt worden in de senaat over de subsidies aan de erediensten die net als het land aan zware hervormingen toe zijn.
Niet klagen Louis omdat hij je niet geraadpleegd heeft.
Daardoor hebben wij tenminste kunnen vaststellen dat zelfs de meest intelligente mensen de meest idiote fouten kunnen gegaan.
Weer een levensles bij, en een geruststelling.
in feite zou men een zucht van opluchting moeten slaan daar een figuur als professor Torfs beslist zich te engageren op het politieke forum. Zijn gevoel voor nuancering en zelfreflectie zullen een grote bijdrage zijn aan de woestenij der populismen, zijn intelligentie een oase voor dorstigen. Zijn kleurkeuze zou de mijnen dan niet zijn, maar indien dit de argumentele grond zou zijn om hem daarvoor te bekritiseren, dan getuigd dit van een enorm gebrek aan pluralisme. Het mag mijn stem dan niet beinvloeden, desalnietemin vind ik hem een grote verrijking, niet louter voor de partij waartoe hij treedt, maar voor het gehele politieke debat. Ik wens hem ondanks mijn persoonlijk afwijkende profilering hem van harte alle succes toe.
Een minuutje aub.het slechts van een paar dagen geleden dat ik met plezier “een Torfsje pesten” zat te plegen.Maar, het is met de senaat als met een bed,er in slapen is slechts één der mogelijkheden.Ik zie ook niet in waarom Marianne Thijsen dat met glans zou doen(waar ik zeker van ben) en mr. Torfs daar zou slapen.Zo nodig bezorg ik hem wel een denderende campagne,dat wordt leuk.Een Darwinist en Kerk jurist in één team.
Zou Rik in de senaat willen reflecteren over de optie ‘ikwildekerknietfinancieren’ op onze belastingbrief?
Louis, wil je de Heer Torfs (bij wijze van vingeroefening) mijn probleempje voorleggen : als een Mens Zonder Papieren in Kuregem wordt geklist tijdens een papierencontrole, wordt hij geacht richting Steenokkerzeel gevoerd te worden (dit voorbeeld kan vervangen worden door tal van andere), maar dat speculanten (met of zonder opdracht van holdings of banken) door hun fratsen met het werk en de bestaanszekerheid van tientallen miljoenen spelen … dat lijkt normaal en zelfs legaal te zijn (ze zeggen dat dat eerlijk verdiend geld is). Wil Rik zeggen dat dat voor mij een existentieel probleem is.
Hallo Louis,
Niet jij, maar je trouwe viervoeter Brabançonne had de heer Torfs moeten vergezellen naar de CD&V partijtop. Dan had hij pas indruk gemaakt op Marianne, zijn studiemaatje van welleer. Dan was hij tenminste met iets meer dan een beloofde senaatszetel naar huis weergekeerd. ‘Lof der lankmoedigheid’ noemde de heer Torfs één van zijn schrijfsels. Inderdaad ‘lankmoedig’ zal hij tegen wil en dank moeten leren wezen daar in de senaat. Lankmoedig zal hij moeten leren zijn in aanwezigheid van de CD&V top. En zeg nu zelf Louis, als er iets is wat men R. Torfs niet kan noemen dan is het toch wel lankmoedig zeker.Enfin, dat van je hond meende ik niet hoor. Kun je je al voorstellen; zo’n harig kwijlbakkes onder tafel op Marianne haar schoot.
Een hoogleraar in kerkelijk recht
treedt straks op het politiek voorplecht.
Scoort hij daar met glans
of breekt hij zijn lans
op ‘t Weverke in ‘t woordengevecht ?
Waarom zit den Torfs(academisch ) altijd te mekkeren op De Wever. Wanneer de CVP(Louis) de partij van de strandjanetten is. (def:kontendraaiers)
Nu weet ik weer waarom ik op 13 juni NIET ga stemmen……DANK U STIJN MEURIS !!! Wat een volksbedrog!
De kindertuin, de kindertuin en altijd de kindertuin, Herman.