‘Met Van Dievel Consulting, voor al uw electorale zorgen.’
Zelf zat ik zorgeloos te wezen onder een parasol in de zonovergoten tuin van mijn modeste villa in Kalmthout, en met mijn voeten in een teil fris water.
‘Kameraad Louis,’ sprak Siegfried Bracke mij met schorre stem toe, ‘ ik heb behoefte aan een nagesprek met een nuchterdenkend mens.”
‘Hebben de kurken iets te veel geknald, gisteravond?’ plaagde ik hem,’ of drinken Vlaams-nationalisten enkel trappist als er iets te vieren valt?’
Aan de andere kant van de lijn hoorde ik op de achtergrond iemand op bezopen wijze ‘Vliegt den Blauwvoet’ brullen, en vervolgens rijkelijk overgeven en van een tafel vallen. Of iets dergelijks.
‘Gelijk ge kunt horen, kameraad Louis,’ grinnikte Siegfried Bracke, ‘gaat de laatste feestneus nu pas naar huis. Maar kunnen we Terzake komen.’

‘Siegfried,’ anticipeerde ik, ‘ge maakt u grote zorgen. Succes is goed, maar te veel succes kan dodelijk zijn.’
‘Ge neemt mij de woorden uit de mond, kameraad Louis.’
‘Ge hebt in de voorbije nacht, tussen twee trappisten door, teruggedacht aan wat er met Lijst Dedecker is gebeurd. Ineens hadden die, hoeveel, vijf geloof ik, zetels in de Kamer. Dedecker en nog vier flapdrollen. De N-VA gaat van hoeveel, acht, naar twintig zetels springen. En ge weet beter dan ik wie er achter u op de kieslijsten staan. Geen kwaad woord over Sarah Smeyers, overigens, maar ge begrijpt wat ik bedoel.’

‘Ga verder, ik luister,’ zei Bracke, want hij kon toch moeilijk volmondig bevestigen wat ik hem voorhield.

‘Stel nu dat die peiling van Van Dievel Consulting, de VRT en De Standaard uitkomt, ge weet maar nooit hé dat we er eens boenk op zitten, dan staat ge daar schoon als de grootste partij van Vlaanderen en misschien zelfs van België.’

Ik hoorde Siegfried een sigaret aansteken en de rook diep inademen, iets wat hij altijd doet als hij ingespannen moet nadenken.

‘Stel nu dat de koning uw voorzitter naar het paleis roept, dan kan hij nog moeilijk zeggen: nee, ik kom niet.’
‘Hmm.’
‘Stel nu dat de koning uw voorzitter belast met het vormen van een regering, dan kan hij nog veel minder zeggen: nee, sire, ik doe het niet, want dan bedriegt hij al die kiezers die op hem en de N-VA hebben gestemd omdat ze hopen op durf en verandering.’
‘Hmm. Hoest. Rochel. Kokhals.’
‘Gaat het, Siegfried?’
‘Momentje.’

Na goed vijf minuten weerklonk de stem van Bracke opnieuw aan de andere kant van de lijn.
‘Ik luister nog steeds.’
‘Dan staat ge daar met een voorzitter die zijn klassieken kent en die een geweldige debater en een droge humorist is, maar die geen verstand heeft van onderhandelen. En die geen mandaat heeft om te onderhandelen. Het staat vandaag in alle gazetten: de kiezers van de N-VA zijn veel minder radicaal dan de door kaakslagen gestaalde kaders van de partij. Kan uw voorzitter tegen pakweg de CD&V en de PS en het Cdh zeggen: voilà mannekes, dit zijn mijn voorstellen: we gaan België laten verdampen, het is te nemen of te laten?’

‘Hmmm.’

‘En als dan die opdracht om een regering te vormen mislukt, wat in de sterren geschreven staat, gaat de N-VA dan verongelijkt aan de kant staan en de andere partijen laten voortsukkelen op weg naar de totale blokkering van ’s lands instellingen en economie? De verrottingsstrategie, weet ge nog wel? Denkt ge dat uw kiezers, die ik u stuk voor stuk gun, daar op zitten te wachten?’

Ik hoorde mijn voormalige hiërarchische meerdere hoorbaar slikken.

‘Wat stelt ge dan voor, kameraad Louis?’

‘Uw voorzitter heeft er Calimerogewijs al overgesproken; hij is bang voor een nieuw ‘cordon sanitaire’ , maar dan rond de N-VA. De N-VA kan het niet alleen. Ge moet u grootmoedig opstellen. Ge moet aan de CD&V voorstellen om het kartel in ere te herstellen. Met andere onderlinge verhoudingen weliswaar. Hoeveel haalt ge samen in Vlaanderen: 25 + 18 of 19 % = 43 of 44 % van de stemmen. Laat de eer voor het vormen en het leiden van een nieuwe regering aan Marianne Thyssen. Maak Leterme op een of andere manier vleugellam. En sla, als er N-VA-ministers nodig zijn, de verkozenen van N-VA over. Bij de VRT zit nog genoeg bekwaam volk, dat weet ge beter dan ik.

‘Dat is allemaal nog zo stom niet wat die Van Dievel zegt,’ hoorde ik een overbekende stem met een Antwerps accent op de achtergrond zeggen.
‘Zeg Siegfried!’ riep ik verontwaardigd, ‘wie staat er daar mee te luisteren? Toch uw voorzitter niet?! Ge speelt vals!’

‘Allez, kameraad Louis, ge zoudt beter moeten weten: valsspelen in de politiek bestaat niet.’

@Allen: uw reactie is welkom als u zich houdt aan de regels voor deelname aan onze discussieforums – mod