Ik stond met Siegfried Bracke voor de open deur van zijn kleerkast. Om redenen van privacy moet ik u in het ongewisse laten over de plaats van het gebeuren: Gent of Mol.
Zolang kamerlid Bracke bij de de VRT werkte was er geen probleem; hem was een eigen styliste toegewezen die er zorg voor moest dragen dat het voorwerp van haar goede zorgen op zijn voordeligst op de buis kwam. In tegenstelling tot Pater Damiaan verrichte deze dame vrijwel dagelijks echte mirakels. Maar bij N-VA hebben ze geen styliste. Tot voor kort was het een partij van heren met overgewicht, dan wel wansmaak, en van dames die maliënkolders droegen. Werd de nood aan een styliste weggehoond met sneren naar anders geaarde medemensen. Gevolg: harige bleke buiken die vanonder lelijke en verkeerd geknoopte hemden puilden, kapsels die met polyfilla vastgezet leken, roos op de kragen, misselijk makende kleurencombinaties, te korte broekspijpen, wandelbottines onder soepjurken… En dat kwam allemaal op tv: cameramensen zijn over het algemeen lieden met een slecht karakter.
‘Kameraadski Louis, ik heb een probleem,’ was mijn voormalige hiërarchische meerdere meteen van wal gestoken, ‘ ‘ik heb namelijk behoefte aan styling.’
En voor ik hem door kon verwijzen naar meer competente vaklieden dan ikzelve in deze materie, voegde hij eraan toe:
‘Discrete styling. Ik weet dat ik sexappeal heb, maar mijn uitstraling mag mijn omgeving niet naar de keel grijpen.’
Nu is alles wat discreet moet verlopen de specialiteit van Van Dievel Consulting. Ik aarzelde niet, sprong in onze bedrijfsHummer, en reed vierklauwens en met een van een door federale politie in bruikleen gegeven blauw zwaailicht naar huize Bracke, dat zich dus volgens de kiesregisters in de provincie Oost-Vlaanderen bevindt.
Men zou de lichaamsbouw van kamerlid Bracke ‘ongewoon’ kunnen noemen. Ik ben zo vrij dit tegen te spreken. Mijn voormalige hiërarchische meerdere is niet anorexisch te noemen, dat is waar, maar al evenmin past de term ‘vetzuchtig’. Laten we zeggen dat het lichaamsgewicht van cliënt niet gelijkmatig is verdeeld.
En zo ben ik dus opnieuw bij de openingszin beland.
‘Zeeman’, was mijn eerste gedachte, en daarna P & C en H & M en C & A.
‘Terlenka,’ dacht ik vervolgens.
Ik keek in de kragen naar de maat van de hemden en de jasjes. Overal zag ik medium staan. Ik liet hem een en ander aanpassen; achter een kamerscherm, wel te verstaan.
‘Waarde Siegfried,’ vroeg ik op de man af, ‘waar en wanneer hebt gij deze garderobe samengesteld?’
Bleek dat mijn cliënt een ferme slag had geslagen toen kleding ‘t Meuleken uit Antwerpen in 1986 jammerlijk werd opgedoekt.
‘Waarde Siegfried,’ informeerde ik toen ik deze informatie verwerkt had, ‘hebt gij nog geld over van uw campagne of kunt gij eventueel een riant voorschot krijgen van uw nieuwe werkgever?’
‘Is het zo erg, kameraadski Louis?’
‘Erg. Wat heet erg. Voor een volksvertegenwoordiger van de N-VA kan het er nog juistekens door, maar voor een ministrabele… Rechtuit gezegd, ik ken er die betere papieren kunnen voorleggen.’
Miscemus utile dulci
Mijnheer Van Dievel, – dank voor uw steeds weer meesterlijke schrijfsels.
Goed dat er ook wel eens mag gelachen worden.
Ik kijk alweer uit naar uw volgende stuk.
Komt hier er ooit een ‘verzamelde werken’ van?
Beste groet,
Walter
De goede stuurlui aan de Europese wal weten het weer beter, goede raad te over.
Van Yoda, poltieke kenners en commentatoren
Goede raad om alles maar te laten zoals het altijd geweest is, niet zíj waren jarenlang verkeerd bezig.
Het is de kiezer die zich vergist heeft, die zich laat verleiden door een rattenvanger uit Berchem, die speelt met onze toekomst, de toekomst van onze kinderen.
De domme kiezer die zo snel mogelijk naar de vertrouwde schapenstal moet terugkeren.
‘t Zal wel zijn dat de toekomst van velen op het spel staat, vooral de directe toekomst van de gevestigde machtsblokken.
Vooral de Tsjeven lijken het maar niet te snappen, operatie beschadiging is ingezet.
Dat is nu nog ongeveer het enige wat dat zootje bij elkaar houdt, die leven blijkbaar in een andere wereld.
Iedereen ziet dat hun “schaapjes” drummen om naar een andere stal te trekken.
Ik hoop dat ‘de kiezer’ het eindelijk begint te snappen : om verandering in gang te zetten volstaat het niet om zoete wijsjes te spelen op de panfluit en te hopen op beterschap.
Daar zijn blijkbaar 765 duizend vuvuzelas voor nodig.
Tot slot : een gemeende ‘van harte gefeliciteerd’ aan de Vrt.
Origineel, goed gevonden, veel geld gekost zeker : ‘De Keien van de Europastraat’
Mijnheer Van Diesel – Chapeau-Bracke heeft veel noten op zijn zang maar een oud Brussels spreekwoord kan hem goed van pas komen- Zet a hand bove aan kop en ziet wieda ter onder stoet-
Aha, nu snap ik wat die vreemde foto onder het artikel over Siegfried Bracke doet, – las net dat artikel over minirokken in het parlement.
Ik vind dat Siegfried gelijk heeft.
Parlementsleden hebben een voorbeeldfunctie.
Ze hoeven niet meteen in zwarte toga en een pruik in het parlement te zitten, maar kleding in functie
van ambt of omstandigheden is toch wel het minste wat mag verwacht worden.
Een t-shirt is in het parlement evenmin op zijn plaats als een minirok (waarmee men alleen de aandacht wil trekken).
Strandkleding hoort evenmin in een muzeum of een kerk.
Ik heb helemaal niets tegen een minirok (in tegendeel) of standkleding – maar dan in functie van de gelegenheid.
Echter, tegenwoordig is het gegeven ‘goede smaak en niveau’ verdwenen uit de woordenschat van heel wat mensen.
Ja sorry hoor, – ik heb altijd last gehad met letters die men anders schrijft dan dat men ze uitspreekt.
Het is natuurlijkk ‘museum’.
Mét een ’s’.
Vòòr “pro-minirokkers in het parlement” me daar op pakken.
Die spellingsfout is niet zo erg.
Erger is dat je geen hot-pants van een minirok kan onderscheiden.
Streng Christelijke achtergrond ? NVA of CD&V ?
wacht tot mijnheer Larivière de schandalen gezien heeft …
Het is onbelangrijk.
Louis,
Do you remember de wijze raad die ik je ooit gaf bij je blog : “Zal ik ook ooit van mijn paard vallen ?
”
Me dunkt zijn er sommigen die nog steeds denken dat ze “helden” zijn, het kan verkeren…
Vriendelijke groeten
Ann
Het zou toch pas erg zijn als Siegfried in hot pants in het parlement zou verschijnen? Nu heeft die ntl de seksist uitgehangen…;-)