‘Majesteit,’ had ik aan de telefoon gezegd, ‘wilt u niet bij mij in Kalmthout naar de passage van de Ronde komen kijken?’
‘Maar mijnheer Van Dievel,’ had de vorst opgeworpen, ‘ik heb in Brussel een plaats op de eretribune, tussen Freddy Thielemans en Eddy Merckx, waar kan ik beter zitten.’
‘Ik heb een geheim plan, sire!’ had ik op samenzweerderige toon in mijn gsm gefluisterd, ‘kom naar hier, het zal de moeite zijn.’
‘Hou mij op de hoogte,’ had de vorst de boot enigszins afgehouden.
Mijn geheime plan was even eenvoudig als geniaal. Even over de grens, ergens tussen Putte-Kapellen en Kapellen City, wilde ik een half uurtje voor de komst van de Ronde een spandoek ophangen met het opschrift “DOPINGCONTROLE OP 5OO METER – CONTROLE DOPING A 500 METRES”. Even verder, aan het bos van Ertbrand, zou ik een oranje wegwijzer plaatsen, zoals bij wegenwerken, niet met het opschrift “Omleiding”, maar met de tekst “VLUCHTWEG!”. Ik was er zeker van dat het peloton vervolgens het parcours zou volgen dat ik had uitgestippeld. De renners zouden tot hun grote verrassing aan de fraaie gietijzeren poort van mijn Kalmthoutse villa zijn uitgekomen, alwaar ik een hindernissenparcours had uitgewerkt. De coureurs moesten er over een gracht springen, ballonnen opblazen tot ze stuk sprongen, over een smalle balk rijden boven een bak aalt, een vraag over de actualiteit beantwoorden en de hand van de koning schudden, waarna ik ze via Heide en de loksesweg opnieuw het reglementaire parcours op zou sturen.
Helaas. De ASO, de organisator van de Tour, heeft overal informanten, spionnen en verklikkers. Mijn vermetele plan ging niet door. En dus stoof ik per VIP-helikopter naar de Heizel en probeerde mij op de eretribune tussen de koning en de burgemeester van Brussel in te wringen. Wat laatstgenoemde niet liet begaan. Waarna er een vechtpartij in regel ontstond. Waarbij ik, fel aangemoedigd door de vorst, Freddy Thielemans een geweldige dreun verkocht waardoor hij, de burgemeester dus, ondanks zijn lichaamsgewicht, kortstondig het luchtruim koos en bovenop Tyler Farrar terecht kwam, waardoor deze in de onmogelijkheid verkeerde om nog de rit te winnen.
Toen ik Bernard Hinault en zes Franse gendarmes op mij zag afkomen, heb ik via de onderkant van de tribune het hazenpad gekozen. Die hebben hier niets te zeggen, zult u zeggen. Op Belgisch grondgebied dienen wij slechts de vaderlandse arm der wet te gehoorzamen. U doolt! Er wapperde niet voor niets een Franse vlag boven op het atomium. Een bewijs te meer dat wij een wingewest van Frankrijk zijn geworden. Of koesterde u na Fortis en Electrabel nog illusies?






Louis,
Leuk stukje.
Het is wel Electrabel die de bollen van het atomnium doen blinken hebben
Vg
Ann
Non!
Oui
@ Eeckhout Ann: “de bollen van het atomnium”? Het “atomnium”??? Benieuwd waar Electrabel dat monument dan wel gevonden kan hebben? Misschien in Tihangne? Of in Doenl? Of in hoofdzetel in Parijns? Of toch in Brussenl?
Louis
Ik lees hier net in de krant dat Filip Dewinter dit weekend gebeten werd door een herdershond… Heeft Brabançonne eventjes zijn zelfbeheersing verloren?
Mvg,
Jeroen.
@Jeroen: Niet vergeten dat Brabançonne een dobermann is hé!
@Nathalie: oei, juist… Maar misschien was hij wel master in disguise op de VB-bijeenkomst