‘Mijnheer Van Dievel’, sprak de vorst nadat hij aan zijn flesje vaderlands bier had gelurkt, ‘ de koningin en ik zijn zo blij dat u ook dit jaar weer ons oog op de wereld wil zijn.’
‘Dat is een mooie formulering, Sire,’ prees ik hem, ‘ik zal mijn uiterste best doen om u tijdens de zomer op de hoogte te houden van het reilen en zeilen van het koninkrijk.’

Wij speelden petanque in de hof van kasteel Belvedère. Afijn, ‘t is te zeggen: Brabançonne en ik gooiden de stalen ballen zelf, terwijl de vorst een kamenier instrueerde hoe hij moest pointeren of tireren.
‘Wat vond u van het Nationale Defilé, mijnheer Van Dievel?’ stak de koning van wal.
‘Ik vond het geweldig,’ antwoordde ik, daarbij een leugentje om bestwil plegend, ‘vooral de land-, de lucht- en de zeecomponent waren indrukwekkend. En natuurlijk de hondenbrigade van de Brusselse politie.’
Dat laatste zei ik om Brabançonne te pleizieren, die peter is van de brigade, en die razend populair is bij de teefjes.
‘Wat ik mij afvraag,’ zei de vorst peinzend, ‘is wat er zou gebeuren als op de Nationale Feestdag de vijand de landsgrenzen zou oversteken en het vaderland zou binnenvallen.’
Ik ging niet in op deze vraag, hoewel ik ze mijzelf ook al menigmaal had gesteld.
De eerste werpronde was inmiddels voorbij en het team van het staatshoofd stond op kop, wat had u gedacht.
‘Persoonlijk,’ mijmerde zijne majesteit, ‘zou ik de zomer wel in eigen land willen doorbrengen, maar de koningin heeft, zoals u weet mijnheer Van Dievel, zuiders bloed en die kan niet zonder de zon en de zee van de Azurenkust. Wat mij tot de hamvraag brengt, mijnheer Van Dievel: wanneer denkt u dat mijn gemalin en ik een taxi kunnen bellen om ons en onze valiezen naar Melsbroek te brengen?’

‘U zult toch moeten wachten tot de preformatieopdracht van mijnheer Di Rupo is afgerond, majesteit. Maar van zodra U de preformateur hebt omgeschoold tot formateur, kunt u gerust vertrekken. Ik heb begrepen dat mijnheer Di Rupo zelf ook wel een weekje met vakantie wil, om zijn zinnen wat te verzetten en wat stoom af te laten.’
‘En staat daar een timing op, mijnheer Van Dievel?’
‘Ik denk dat we over een week veel wijzer zullen zijn, sire.’
‘U bent een optimist!’
‘Een realist, majesteit. U moet het zo bekijken: dat er lekken en indiscreties beginnen te komen, betekent dat dat het geduld van de kandidaat-regeringspartijen op is of op raakt; zij willen niet langer rondjes draaien op zoek naar de beste formule, zij willen onderhandelen, geven en nemen.’
‘U bent een dromer, mijnheer Van Dievel!’
‘Geloof mij vrij, sire, ik sta met mijn beide voeten op de grond. Ben ik te naïef als ik geloof dat de politieke partijen werkelijk de ernst van de toestand van het koninkrijk inzien? Ben ik te naïef als ik weiger te geloven dat zij slechts aan hun eigen comfort denken? Onze politici zijn ongeschikt om in de Champions League te spelen, dat is waar, maar ze zijn veel te goed voor de provinciale afdelingen. ‘

‘En Brussel-Halle-Vilvoorde dan, mijnheer Van Dievel?’
‘Daarover is een akkoord in de maak, majesteit. Het arrondissement zal gesplitst worden maar er zullen ook waarborgen zijn voor de Franstalige burgers die er wonen.’
‘Zal mijnheer De Wever dat verkocht krijgen aan zijn N-VA? Zal mevrouw Milquet dat kunnen verkopen aan haar achterban?’
‘Majesteit,’ zei ik, en ik legde een vriendschappelijke hand op zijn koninklijke schouder, ‘wat is het alternatief? Wat denkt u dat er zal gebeuren als de politiek geen oplossing vindt? Gaan we dan maar opnieuw verkiezingen uitschrijven? Wat zal de burger dan doen in het stemhokje, denkt u? De burger heeft op 13 juni duidelijk gemaakt dat hij eist dat de problemen worden aangepakt. Hij (M/V) heeft het niet simpel gemaakt, maar moeilijk gaat ook. Maar als hij voor de tweede keer in één jaar moet gaan stemmen, zal hij foert stemmen, vrees ik.’
‘Is dat niet waar de partij van mijnheer De Wever op aanstuurt, mijnheer Van Dievel, op de verrottingsstrategie? Ik heb dat ergens gelezen, in De Standaard geloof ik.’
‘De partij van mijnheer De Wever heeft groeistuipen, majesteit. Het succes bij de verkiezingen heeft veel nieuw bloed binnengebracht. Het zijn niet allemaal kaakslagflaminganten daar, gelukkig maar. En als mijnheer Torfs de voorzittersverkiezingen bij CD&V wint, zal ook daar een nieuw geluid klinken.’
‘U ziet werkelijk altijd het goede, mijnheer Van Dievel.’
Ik knikte bescheiden.

‘Majesteit, u hebt gewonnen,’ kwam de kamenier zeggen.
De koning glunderde.
‘Kom’, zei hij de zakdoek losknopend die hij op zijn koninklijke kruin had gebonden, ‘ we gaan naar de Tour kijken. De mensen denken dat het staatshoofd alleen maar lintjes moet doorknippen en minzaam moet knikken, maar dat is bij god niet waar!’