‘Louis,’ sprak mijn vriend en biechtvader Rik Torfs, ‘ik ben in dubio.’
‘Vriend Rik,’ riposteerde ik enigszins verbaasd, ‘ge hebt toch toegezegd om aan het circus deel te nemen.’
Wij wandelden over een bevroren pad van de Kalmthoutse Heide, langsheen de Putse Moer, aka het Meurisseven, alwaar wij in de verte de sombere villa met rieten dak van het geslacht Van Thillo ontwaarden in de nevelen. Het was acht uur in de ochtend en amper licht. Boven ons hoofd krasten kraaien hun naargeestige roep.
‘Ik denk dat er sprake is van begripsverwarring, Louis,’ wees Rik Torfs mij geduldig terecht, ‘ik ben in dubio over mijn kandidatuur als voorzitter van mijn geliefde partij, CD&V, niet over mijn deelname aan De Allerslimste Mens.’
‘Zijn beide combineerbaar, vriend Rik?’
‘Dat is de vraag die ik mij ook stel, Louis.’
‘Ik bedoel: niet praktisch, maar moreel.’
‘Dat had ik wel begrepen Louis.’
Er lag een diepe frons op het edele voorhoofd van de senator.
‘Ge zijt het aan uzelf verplicht om aan de race naar het voorzitterschap deel te nemen, Rik,’ zei ik na een lange stilte.
We hielden halt bij een kruising van paden. Rik Torfs reikte in het natte pijpestro, raapte voorzichtig een dode merel op en prevelde een gebedje, iets wat ik hem nog nooit had zien doen, zelfs niet in verregaande staat dronkenschap. Met zijn hak draaide hij een ondiepe put in de harde zandgrond, legde het vogeltje te ruste, bedekte het lijkje met zand en dennennaalden, sloeg een kruiske en gebaarde mij hem na te doen, een verplichting waaraan ik ontsnapte door het veinzen van een hoestbui.
‘Ik ben tot goedheid verplicht, en tot eerbied voor des Heren’s Schepselen, Louis, al de rest is bijzaak’, sprak Rik en reikte mij een borstbol van Wycam’s aan.
‘Maar toch, vriend Rik,… ‘ wilde ik mijn argumentatie aanvatten.
De senator viel mij in de rede.
‘Ik weet wat ge zult zeggen, Louis. Waarom heb ik mij door Marianne Thijssen in de lente laten overhalen om tot CD&V toe te treden? Om de partij te veranderen, inderdaad. Te vernieuwen. Te verrijken. Te verdiepen. Te verbreden. Te verhogen. Te vergroten. Te verfraaien. Te verfrissen. Te…’
‘Maar het is anders gelopen dan ge hadt gedacht, Rik, ‘onderbrak ik hem op mijn beurt want ik had zijn sermoen over CD&V al een keer of vijf gehoord en gelezen, ‘CD&V kreeg klop bij de verkiezing, Marianne verdween, Wouter Beke kwam in haar plaats en gij werdt een eenzaam senator.’
Bij het horen van de naam ‘Beke’ verscheeen er een grimmig trekje om de anders zo harmonieus gevormde mond van Rik Torfs.
‘Beke, die uw tegenpool is, Rik, ‘ strooide ik – om goed te doen – nog wat zout in de wonde, ‘die geen ideeën heeft, die spreekt in clichés, die maar kan gedijen bij de gratie van zij die werkelijk tellen in de hiërarchie van CD&V: Leterme, Peeters, Vandeurzen, Vanackere…’
Er steeg een licht gegrom op uit het keelgat van mijn kleine vriend.
‘De partijnomenclatuur heeft alle mogelijke tegenkandidaten bedreigd, Rik. Zelfs Pieter De Crem durft de uitdaging niet aan te gaan, hoewel hij niet meer zeker is van een nieuw ministerschap, als er ooit een nieuwe regering komt.’
De wind bracht van uit de haven het geluid van een scheepshoorn mee. Het was licht beginnen sneeuwen.
‘Om u malen ze niet Rik, ze nemen u niet serieus, ze vinden u amusant en vooral gevaarloos. Ze gaan ervan uit dat ge niet zult durven omdat ge bang zijt om op uw smoel te vallen. Rik heeft al eens verkiezingen verloren, zeggen ze, hij zal wel wijzer wezen.’
De herinnering aan de verloren rectorverkiezingen veroorzaakte een ontsnapping van stoom uit de rode oortjes van mijn wandelgenoot.
‘Maar zijt ge wel kansloos, Rik? Weten ze wel dat gij beter dan wie ook la Flandre profonde kent omdat ge iedere week drie vier keer de boer opgaat om onder de mensen te zijn, te spreken en te luisteren, terwijl Wouter Beke zich, onder de stolp van de Wetstraat, suf zit te staren op amendementen op een voorstel tot ontwerp van een mogelijke financieringswet.’
Het sneeuwde nu dikke vlokken. Ik zette er de pas in want ik had koude voeten gekregen. Rik Torfs, die in gedachten verzonken was blijven staan, haastte zich op zijn korte beentjes om mij in te halen.
‘Heb ik dat goed begrepen, vriend Louis, raadt ge het mij aan?’
”k en doe, Rik,’ sprak ik plechtig.
‘Zal ik bij u kunnen komen uithuilen als ik kansloos verlies?’
‘Beloofd Rik.’
‘Zult ge mij in bescherming nemen tegen zij die mij uitlachen en beschimpen?’
‘Beloofd Rik.’
‘Zult ge dan ook nog eens met Siegfried Bracke lachen in uw blog?’
‘Beloofd Rik.’
‘Ik doe het!’ sprak Rik Torfs ferm, ‘het is mijn heilige plicht.’
De hemel brak open. Uit een gat in de wolken weerklonk een vrolijk gelach. Maar dat kon vanalles betekenen, zoals amper een uur later bleek.
tja LvD, wat een verhaal, het is mooi verwoord, prachtige taal. Maar écht lachen kan ik niet. Ik heb wat te doen met je vriend en biechtvader. Jij komt niet over bij me of je dikwijls te biechten gaat, maar zie, een mens kan zich vergissen.
Rik Torfs zal niet meer in twijfel zijn, ondanks jouw bemoedigingen heeft hij volgens mij, een wijze beslissing genomen. Hij kan zeker de partij verrijken, verfrissen, een meerwaarde betekenen zonder voorzitter te zijn. Hij zal zeker inhoudelijk zijn stempel drukken op CD&V. Het is zijn heilige plicht en ik heb daar respect voor, mensen die zich geroepen weten onze maatschappij zinvol te helpen opbouwen. Goede avond.
Waarna de Heilige Geest in de vorm van een Vurige Tong op het kalende hoofd van de professor kerkelijk recht Torfs neerdaalde.
En vriend Rik nog nét voor het zingen de Kerk verliet.
Het Vrt journaal met De Vadder lijkt meer en meer een spelletje jeopardy ( waagstuk ? ).
De Vadder geeft de antwoorden, de geïnterviewde mag dan, heel kort, de bijhorende vraag raden.
De man begint meer en meer te lijken op ‘t lief van Echo.
Ah ja, heer van Dievel, ik was het al bijna vergeten …
U verzuimt namelijk al een paar dagen om Siegfried Bracke uit te lachen.
Er staat namelijk een joekel van formaat in zijn Driesprong van 22 november.
Maar ik begrijp het, de laatste keer dat u opmerkingen had over mijn kennis van de Franse taal …
Soyons brefs; ‘t en is nie just.
Weer een politicus die niet langer luistert naar de raadgevingen van LvD Consulting. Je begint je af te vragen waarom ze eigenlijk nog langskomen voor goede raad. It seems LvD has lost his touch.
Misschien moet je je prijzen opdrijven, LvD. Iedereen weet dat goede raad duur is. En met al die vriendendiensten van je, tegen vriendschapsprijsjes, neemt niemand je nog au serieux. Ik zou minstens 1000 euro per half uur aanraden. Of een vergelijkbare prijs in Ierse ponden of in escudo’s. En géén gratis drankjes meer. En doof het haardvuur, of het nu stenen uit de grond vriest of niet.
Een goed adres om je resultaten in je consulting services op te voeren is: BV Consulting. Neen, neen, niet Bekende Vlamingen. Bernard Verstraeten, natuurlijk. Tegen amper 70000 Belgische frank per uur. Er kan ook in dollars betaald worden.
Heer Van Dievel,
“ge haDT gedacht” met DT ? ?
Uw schrijftaal als referentie beschouwend, leer ik nog elke keer bij.
@heer Vuilefik: ja zeker, 2de persoon enkelvoud in de verleden tijd, met dt. Het is oubollig, maar dat ben ik ook – LvD
En meneer vuilefik, hoe voelt dat aan, zo’n afgebeten neus ?
Niet versagen! Kijk deze eens na, en geniet …
http://louisvandievel.deredactie.be/2009/11/19/een-waterkansje/
Wat de nederlandse grammatica aangaat : ik geef LvD 100% gelijk. Ik ben niet meer mee met al de vernieuwde woordspellingen maar over dt heb ik altijd geleerd : ik drink nooit -t-
gij drinkt altijd -t-, ook als het verleden is
hij drinkt -t- als hij tegenwoordig is.
Dus inderdaad : ge hadt gedacht met dt.
Tot hier de nederlandse les en aan ieder een goede avond.
Nu begrijp ik het, het is gewoon een dictee.
goed opgemerkt erbert!
alleen zijn de vrouwen hier minder Tanghig : het klein dictee der Nederlansche taal.
@ Vuilefik
gij hadt
je, jiij had; u had
Bron: Practische Nederlandsche Spraakkunst door Dr C. Daenen ( Lier 1945 ! )
@Marie-Line Meert .Ik vind het ongepast dat U onze Louis met zijn drankverleden
confronteert.
Grappige mensen op dit forum, heel tof.
Ja Hilde Zijkant, een mens kan niet genoeg THEE drinken he, heel gezond !
LvD, volhouden jongen en veel water drinken ook.
Aan allen, een aangename avond en nog veel leute in ‘t leven.
Wie is Rik Torfs? En wie is de Louis waar iedereen het over heeft?
Misschien drink ik toch teveel….
Schol!!
kijk, kijk Bracke heeft het ook over Bea, met een week vertraging weliswaar.
Maar ook de Wetstraatwatcher na 7 dagen nog natrappen, is beneden alles.
In tegenstelling tot wat in “Plan B” geponeerd wordt : le ridicule ne tue pas et parfois cest bien dommage.
Bovendien stond ook in De Morgen “ça” en niet “sa”, men had het maar (foutloos) over te pennen.
NUU DURVEN VERANDEREN!
Heb ik dat goed begrepen, vriend Louis, raadt ge het mij aan?’
”k en doe, Rik,’ sprak ik plechtig.
____
als die “k en doe, Rik” als quote in het West-Vlaams is bedoeld, wil dat wel zeggen “nee Rik, ik raad het je niet aan’, dus een negatie…
Een bevestiging in het West-Vlaams zou kunnen zijn “joa’k, Rik” of “ke doe, Rik”
De vervoeging van ja en nee in het West-Vlaams (volgens de Bavikhoofse grammatica) is echt niet simpel….
@mieke: voor die Bavikhoofse grammatica zou ik eens langs Wimmeken Opbrouck langs gaan…
@Marie Line: ik heb altijd gedacht dat bijvoeglijke naamwoorden die een oorsprong betekenen, ook een hoofdletter kregen, zoals de “Nederlandse” taal, als we de puntjes toch op de i aan het zetten zijn?
@Lewie: ‘t is niet dat we zelfs als we nog jong zijn, we niet meer weten dat “ouwerwetse termen” zoals gij hadt ook “ouwerwets” gespeld moeten worden! Nieuwerwets en ouwerwets: zolang wolle mo wete, da w’in SMStaal kunnen afkorten en in formele brieven/e-mails niet…!
@ Nathalie, nu we toch op alle slakken zout aan ‘t leggen zijn.
Volgens mij is het ” de puntjes op de i’s ” zetten; i in het meervoud dus.
Want volgens mij is het gebruikelijk zich te beperken tot juist 1 puntje op elke i .
Behalve dan misschien maïskolf en dergelijke.
Deze opmerking naar analogie met de Franse ” mettre les points sur les i “. Zoals je ziet ” les i ” meervoud.
Maar ik kan me vergissen, ik zal voor alle zekerheid de vrt taaladviseur consulteren.
Om het gezellig keuveluurtje bij VDC wat te doorbreken, hierbij de voorwaarden die De Crem heeft uitgevaardigd om als asielzoeker toegelaten te worden in zijn kazernes :
1) onberispelijk Vlaams spreken met Oost-Vlaamse tongval (wordt gecontroleerd met de methode 1302 “voor schilt en vrint)
2) beschikken over een pas van goed gedrag en terroristenvrije zeden
3) in het bezit zijn van een eigen wagen om het vervoer te kunnen regelen
4) bereid zijn deel uit te maken van zijn vrijwilligersbataillon in het leger nu daar nog tal van plaatsen vrij zijn
5) eventuele kernwapens die daar nog gevonden worden direct te bezorgen aan het Vlaamse Rode Kruis
>van : Joke Vinken
>aan : vragen@vrttaal.net
>
>datum :2 december 2010 13:01
>onderwerp : vraagje
>verzonden door : gmail.com 13:01 (5 uren geleden)
>
>Beste,
>We vragen ons af of je niet beter ” de puntjes op de i’s ” zet in plaats van ” de puntjes op de i ” .
>Deze vraag omdat het ook in het Frans ” mettre les points sur les i ” is; en in het Engels ” dot your i’s and cross >your t’s ” .
>We wachten met spanning uw gewaardeerd antwoord af.
>Vriendelijk groeten.
>Joke
>van : vragen@vrttaal.net
>aan : Joke Vinken
>
>datum : 2 december 2010 14:22
>onderwerp : RE: vraagje
>verzonden door : 14:22 (3 uren geleden)
>
>Geachte mevrouw,
>
>Vroeger luidde de uitdrukking ook de puntjes op de i’s zetten.
>Gaandeweg is de meervouds-s verdwenen, waarschijnlijk doordat ze samengevallen is met de z van zetten.
>
>Met vriendelijke groeten,
>
>Ruud Hendrickx
Oei, dat doet zeer.
Kabouter Peumans stapt per ongeluk op Turkse lange tenen.
Ten langen leste vraagt een mens zich af of de vooroordelen van sommigen tav de Turken, wel vooroordelen zijn.
En jawel hoor het uurwerk op deze blog loopt alweer 1 uur voor.
Of is dat enkel bij mij?
‘t is nu 22:49 uur
Beste Ruud, dat noem ik nog eens de puntjes op de i’s zetten zie.
Sinds 5 minuten unfollowing @vadderi.
De man werk danig op de zenuwen.