‘Lowie,’ sprak een stem met een uitgesproken Oostends accent in de parlofoon van mijn modeste villa in Kalmthout, ‘laat mij eens binnen, ik heb wat zakes met u te bespreken.’
‘Hoe vragen we dat, heer Dedecker?’ informeerde ik minzaam.
‘Zoudt ge mij willen binnenlaten, alstublieft?’
‘Wilt ge u naar de achteringang begeven? Ik verwacht nog volk en ik zou niet willen dat die mensen u tegen het lijf lopen. Brabançonne zal u aan ‘ t poortje opwachten.’
De voorzitter voor het leven van Lijst Dedecker zag er niet florissant uit. En dat kwam heus niet alleen door de koekjes op basis van Chappi met lever die Brabançonne bij de koffie serveerde. De oud-judocoach zag eruit alsof hij een keer te veel in de tatami had gebeten, de laatste tijd.
‘Uw partijtje staat niet echt in de belangstelling de laatste tijd, in positieve noch in negatieve zin,’ zeide ik om het ijs te breken. Brabançonne checkte inmiddels de kredietwaardigheid van de voorzitter bij Bank Card Company, die van de Visakaart.
‘Daarom ben ik hier, Lowie,’ antwoordde Dedecker mismoedig, ‘ ik zou klacht willen indienen tegen de N-VA van De Wever, maar ik weet niet hoe ik dat aan boord moet leggen. Ik wil namelijk de justitie er buiten houden, de justitie is rot, gelijk ge weet.’
‘Daar weet ik niets van, heer Dedecker, maar gaat u vooral verder. Wat heeft de N-VA u misdaan?’
De voorzitter ondertekende verstrooid de souche die Brabançonne hem voorlegde en waardoor 15.000 € overheidssubsidie voor LDD naar de rekening van Van Dievel Consulting verhuisde. Voor kleine klantjes hanteren wij mini-tariefjes.
‘De N-VA,’ begon het enige kamerlid van LDD, ’speelt vals. Ze is de grootste partij van ‘t land, ze onderhandelt over de vorming van een nieuwe regering – enfin, ze doet toch alsof – en tegelijk stelt ze zich op als een volbloed oppositiepartij. En wat het ergste is: ze kaapt een voor een de thema’s weg die in feite het eigendom zijn van Lijst Dedecker. Hoe kunnen wij ons in godesnaam profileren, hoe kunnen wij een come-back bewerkstelligen, als we niks hebben om over te roepen, als de N-VA alles van ons afpakt?’
Brabançonne had inmiddels een grote zandwijzer op de vergadertafel gezet, om duidelijk te maken hoelang Dedecker beslag mocht leggen op onze kostbare tijd.
‘De verstrenging van de naturalisatie, van de asielprocedure, van de gezinshereniging, dat was toch van ons? De hoofddoek, van ‘t zelfde. Ik heb daar verdorie een boek over geschreven!’
‘Laten schrijven.’
‘Het is al eender. Toogpraat roepen tegen stakersposten op de Meir, dat was van Lijst Dedecker. Het ontslag van Koekelberg eisen, dat was onze winkel. Daarmee hebben wij Patrick De Wael het leven zuur mee gemaakt. Loze dreigementen uiten, van ons! Onhaalbare ultimatums stellen, van ons! Malkander in de partij tegenspreken, van ons! En als dan al die kwieten van de N-VA in pure oppositiestijl hun moment of glory hebben gehad, zegt den Bart dat hij de regering van Leterme wel wil gedogen, op voorwaarde dat hij de regels mag vastleggen. Hebt ge ooit geweten dat een partij die de federale regering wil droogleggen, wil wurgen, dat die eist om mee betrokken te worden bij de opstelling van een meerjarenbegroting?’
Het schuim stond Jean-Marie Dedecker inmiddels op de lippen, er verschenen grote zweetvlekken onder zijn oksels en er vloog speeksel door de lucht.
‘Ik hoor het Belang toch niet klagen over concurrentievervalsing, heer Dedecker.’
‘Het Vlaams Belang zal altijd op tien procent van de kiezers kunnen rekenen, gewoon door te bestaan. Maar wij niet, wij lopen op het scherp van de snee, wij moeten laweit kunnen maken, wij moeten kunnen scoren. Maar waarmee?’
‘Hebt ge al gedacht aan een klacht bij de JEP, bij de Jury voor Eerlijke Praktijken in de reclame?’
‘Bestaat dat dan, eerlijke praktijken in de reclame?’ vroeg Dedecker stomverbaasd.
‘Ik zou natuurlijk ook in uw naam contact kunnen opnemen met het Ministerie van Economische Zaken en een klacht formuleren over Oneerlijke Handelspraktijken. Dat is bij uw voormalige beste vriend, de Quick. Doen?’
‘Ja zeg, draai het mes nog wat dieper in de wonde.’
‘Ge kunt natuurlijk uw partij ook gewoon opdoeken. Ge wist toch van tevoren dat een partij van malcontenten en opportunisten nooit een lang leven beschoren is? En ge hebt een wet op uw naam, dat kunnen er niet veel zeggen: dat zelfstandigen belastinggeld kunnen krijgen als ze inkomensverlies lijden door langdurige wegenwerken. Denkt ge dat Leterme een wet op zijn naam heeft? En als ge uw winkel sluit, zijt ge ineens verlost van Lode Vereeck en vooral van Jürgen Verstrepen. Die eerste zie ik trouwens nog overstappen naar de N-VA, die is te verstandig voor uw partij.’
‘Hey seg!’
‘Ik ben recht voor de raap, heer Dedecker, ge zoudt mijn onverbloemde mening moeten kunnen appreciëren. Denk er eens over na. Een vervolg-consult is iets goedkoper.’
Op dat ogenblik viel overigens de laatste zandkorrel naar beneden.
Er zijn altijd klanten die niet tevreden zijn. Maar meestal moet Brabançonne ze niet in een Nelsongreep houden en buiten gooien.
In de wachtzaal liep inmiddels Fernand Koekelbergs te ijsberen, door Leterme naar mij gestuurd voor een outplacement.
‘Fernand,’ begroette ik hem hartelijk, ‘ik denk dat ik voor u een droomjob heb waarin ge u kunt uitleven: drugskoerier!’
Ik zou eens willen weten hoeveel lezers dit soort humor echt waarderen ? Ik niet ! Het gaat me daarbij niet om de personen die worden gehekeld. Dat mag en kan. Maar dan wel op een andere manier. Het gaat mij om de vorm.
Redactie, eens nadenken aub ?
Hoevelen lezen dit soort geschrijf ? Redactie, eens nagaan aub ?
Hartelijk dank, Louis!
)) Mijn weekend is weer heel goed begonnen! Heb je het scenario voor de volgende regering al klaar?
ROFLMAO!! Hij is uitzonderlijk goed deze week!
@ Albrecht D
Ik weet deze humor te waarderen. Als we al eens niet mogen lachten dan wordt het een triestige wereld.
Toch een vraagje: als je die humor niet waardeert, waarom lees je dan deze rubriek?
Met vriendelijke groeten.
@ Albrecht : de redactie = Louis/Lodewijk/VDC
of de illustratie van het omgekeerde van het calimerogedrag (iedereen is tegen mij en dat is niet eerlijk) is de monopoliepositie (er is niemand om tegen mij te zijn en dat is heerlijk).
first thing is zoeken naar VDC, iedere keer wanneer ik deredactie open doe! voor mijn part mag ie wel wat vaker, al begrijp ik dat het veel tijd en moeite in beslag neemt om brabançonne tevreden te houden…
Goed zo Lowie , lekker stukje , zullen we dan nu maar nieuwe verkiezingen organiseren ?
Kwestie van de zaken even te verduidelijken voor de (s)linkse opiniemakers .
Beste groeten
Ik vind dit eigenlijk ongelooflijk fijn om te lezen.
Bedankt!
Albrecht C ziet iets staan dat hij niet kan waarderen, en begint prompt dubieuze bevelen uit te delen aan ‘redactie’. De Crem zou de NATO beter eens vragen om de democratie naar hiér te exporteren.
Mijn fout: Albrecht C heet niet C maar D. Dievels fout: overschrijvingsformulieren hebben al een hele tijd geen souche meer. Op e-banking overgeschakeld, Lodewijk?
Geweldig, Louis. Gij moest schrijver worden of zoiets.
@ Albrecht
Satire jongen, satire, ironie: voor u onbekende begrippen mag ik menen? Even lachen is u eveneens teveel. Wat een zuurpruim …
@ Albrecht – triest man. Héél triest. Nog een stuk rauwe rabarber om op te kauwen?
@ Lowie – alweer een erg geestig schrijfsel. Dank u.
Laat u vooral niet intimideren door mensen die als onbijt rauwe rabarber eten, als middagmaal rauwe rabarber eten, tussendoor rauwe rabraber eten en als avondmaal rauwe rabarber eten.
Waarschijnlijk leeft zo iemand in een constante (ver)kramp(ing).
Dreadful.
PS – Héél erg dat boekhandel Forum in Mechelen falliet is. Niet?
Waar ga je nu je boeken signeren?
@Walter: heel erg; Forum bestond al toen ik als kleine jongen met de fiets naar school ging in Mechelen. De komst van de Zondvloed zal wel een rol hebben gespeeld, maar als de aandeelhouder niet meer wil investeren….
lvd
Lowie, wereldrecordhouder satire op de wereldrecorhouders regeringsonderhandelingen die dusdoende feitelijk alleem maar satire leverden op het regeringsonderhandelen. Het is me wat. Het is als een dubbele voorwaartste flikflak met achterwaartse schroef: nog nooit gedaan. Uniek. Ongeëvenaard in schoonheid. Wie het niet heeft meegemaakt, heeft wat gemist. Of niet?
Beste Louis,
Het verwondert mij ten zeerste dat u dit hebt overleeft. Dedecker had u met een Ipon direct uit uw villa kunnen kegelen.
Desalniettemin een leuk stukje proza. Ik zie echter wel een toekomst voor Jean-marie bij één of andere commerciële zender, eenmaal de belspelletjes weer toegelaten worden
Met republikeinse groet.
@Johan: ook op JMD hebben de jaren vat gekregen. En ineens stevig. De belspelletjes zijn evenwel al aan Dirk Tieleman beloofd. LvD
We kunnen nog eens lachen. Hoe gaat het intussen verder ? Mijn onzekerheid groeit en dat is niet gezond. Het spijtige aan een geschreven tekst is dat ik niet kan zien of er pretlichtjes in de ogen van de auteur blinken.
@ Johan Havegheer: Als republikein, ongetwijfeld Vlaamsche republikein een joekel van een dt fout schrijven is wel straf.
Hoe in godsnaam zijn we hier terechtgekomen?
Ah, juist ja…
‘t Schuld van Anker Tieleman en zijne nieuwen boek.
Mooi stukje bladspiegel opgeleverd in Knack, al moet ik het zelf zeggen.
U vervult daar trouwens een mooie figurantenrol als “geschaatste kwezel” heer Lodewijk.
Spijtig is er toch een drukfout in die Knack geslopen : de foto is niet van “Jackie Joyner-Kersee” maar van “Jack Joyner-Kersee”.
Dit door overmatig gebruik van testosterone anabolen, maar dit geheel terzijde.
mo vent tis tog biekans om te blèiten