Ik zat met mijn tweeloop te waken bij mijn proefveld genetisch gemanipuleerde cannabisplantjes toen een geritsel in de rododendrons mijn aandacht trok.
‘Werda?’ riep ik, want stel je voor – dacht ik in een flits – dat Vic Van Aelst de bron van het geritsel was en die mens verstaat alleen maar Vlaams.
Toen er geen antwoord kwam, vuurde ik een waarschuwingsschot af in de de rododendrons, op kniehoogte ongeveer. Voor de gevoelige zielen onder u: mijn Winchester was niet met hagel, maar met grof zout geladen, wat van dichtbij even efficiënt is.
‘Ai!’
‘Oei!’
‘Miljaar!
Kreten van smart, pijn en verontwaardiging stegen op uit de de in bloei staande exoten.
”Vriend of vijand?’ riep ik bars.
Een weinig later kwam er een hand te voorschijn die met een modieuze witte onderbroek van het merk Boss zwaaide. Oef, dacht ik, het is alvast Siegfried Bracke niet want die draagt Ribconfort.
‘Kom te voorschijn, Alexander, met uw handen op uw hoofd!’ beval ik, daar ik mij uit een interview in Nina meende te herinneren dat de voorzitter van Open VLD drager was van dit ondergoed.
Maar het was Karel De Gucht die met takjes in zijn haar, vuile vegen op zijn kwade gezicht en een kudde mestkevers in de voering van zijn kostuumjas uit het boschage kroop.
‘Verwelkomt gij uw klanten altijd met grof zout? mopperde de Europese commissaris voor dinges, dju, ik zou ‘t duizend keer zeggen, terwijl hij mij zijn geteisterde billen toonde.
‘Waarom belt u niet gewoon aan, heer De Gucht?’ kaatste ik de bal terug, tegelijk de blik afwendend van het menselijke maanlandschap.
‘Omdat niemand mag weten dat ik mij in arren moede tot u wend, kieken!’
De oud-voorzitter van de liberale partij leek al enigszins hersteld van de initiële shock.
‘Is de nood zo hoog dat u mijn nederig bedrijfje met een bezoek vereert, heer De Gucht?’
De Gucht antwoordde niet. Hij duwde zijn neus tussen het beschermende hekwerk rondom mijn proeftuin.
‘Rare patatten hebt gij hier.’
‘Het zijn komkommers,’ antwoordde ik.
Wat later, toen de titulaire burgemeester van Berlare enigszins voorzichtig plaats had genomen in een van mijn dure Chesterfield stoelen en geproefd had van een niet alledaags wijntje uit het Hageland, kwam de kat uit de mouw.
‘Van Dievel, ik wil opnieuw greep krijgen op mijn partij.’
‘Bent u die dan kwijt?’
‘Lach met een ander, Van Dievel.’
‘Is Jean-Jacques dan niet uw antenne, uw handpop in de Melsenstraat? Verspreidt hij uw woord niet in de liberale cenakels?’
‘Laat die flierefluiter erbuiten, Van Dievel.’
Arme jongen, dacht ik.
‘Ik wil dat er opnieuw naar mij geluisterd wordt. De clan van De Croo leidt de Open VLD naar de vernieling. Ze denken toch niet dat ze de volgende verkiezingen gaan winnen door zich als modelbestuurders op te stellen in een regering waar alleen Leterme de vruchten van al dat nobele werk plukt. Ze denken toch niet dat ze het verschil gaan maken met het opvrijen van de N-VA? Enfin, opvrijen:de Open VLD stelt zich op als een dienstwillige maagd die bereid is zich alle mogelijke perversiteiten van de N-VA te laten welgevallen, als ze maar mee mag regeren. De Open VLD is een partij zonder kl**** geworden! Een mossel! Een tas slappe, koude koffie! Als ik had geweten dat het lot van mijn partij in handen zou komen van De Croo, Van Quickenborne en Ceysens, ik zoude nooit naar Europa zijn gegaan:’
‘Dat meent u niet, heer De Gucht.’
‘Daar hebt ge gelijk in, ik sprak in hypothetische zin .’
‘U wil dus dat de Open VLD opnieuw een tegendraadse partij wordt die zich profileert met duidelijke standpunten, die tegen de stroom van het Vlaamse populisme inzwemt, die haar programma niet verloochent voor een bord linzen, die uit één blauwe mond spreekt, heb ik dat goed begrepen?’
‘Ge vat het goed samen, Van Dievel. Ik zou er nog aan willen toevoegen dat ik een partij wil die niet geleid wordt door lapzwanzen, e-mama’s, twitteraars en onervaren vaderszoontjes.’
‘Die uitspraak laat ik geheel voor uw rekening, heer De Gucht.’
‘Ik vraag niet dat ge het met mij eens zijt, Van Dievel, ik wil dat ge een strategie bedenkt, een manier om de Open VLD opnieuw naar het Lichtende Pad te leiden, onder mijn discrete leiding.’
Ik dacht na. Ik had al veel moeilijke opdrachten tot een goed einde gebracht, maar deze was toch welhaast een mission impossible te noemen. De pendule tikte. Mijn hersenen knetterden zachtjes. Buiten probeerden enkele tientallen wetenschappers van Vlaamse universiteiten mijn proefterrein te vernietigen, daarbij gehinderd door de elektrische stroom die ik met een enkele druk op een knop op het ijzeren hek had gezet;
‘Ik zie het al,’ sprak Karel De Gucht al na drie minuten op wrevelige toon, ‘ik zit hier mijn tijd te verliezen.’
‘Momentje, heer De Gucht, ik denk dat ik de witte merel ken die uw blauwe boodschap zal uitzingen, iemand naar wie zal geluisterd worden, iemand die respect en bewondering voor u heeft en toch geen dweper is; een jonge en dynamische liberaal met frisse ideeën, een doener én een denker.’
‘Geef mij zijn naam,’ kreet De Gucht, dat ik hem kan kneden en naar mijn hand zetten!’
‘U kent hem,’ fluisterde ik, het is…. Bart Somers.’
‘Die uitspraak laat ik geheel voor uw rekening, heer De Croo.’
heer De Gucht, toch? Tenzij je wil uitdrukken dat dat allemaal 1 pot nat is…;-)
Oeps! LvD
Eens temeer slaagt Kameraad Lowie erin om de zaterdag met een lach in te laten zetten!
Ik hoop kameraad Lowie, dat u samen met Nonkel Karel erin slaagt om de oVLD los te weken van de NVA en zo uitzicht biedt aan het land op een regering van democratische partijen!
Lowie, is dit de eerste stap om zelf de Europese gouden sarcofaag te betreden? De Europese vetpotten? De grote verdwijntruuk met de dikke portefeuille?Uw naamkaartje bedrukt met gouden letters : Lowie Europees commissaris schrijfsels en permanente consulting !De paarse hei verloochenen voor een Toscaanse villa? Gij toch niet, Lowie !!
dag lou Chou,
Ik ben wel geïnteresseerd in meer info over genetisch gemanipuleerde WIET. Nu dat Ban Ki Moon pleit voor het decriminaliseren van cannabis. Trouwens hennepsteaks zijn EHECvrij en en nog niet antibioticabestendig.
Wat een flauwe zever. Als Van Dievel denkt dat hij “humor” bedrijft…. VRT, is dit geen gelegenheid om te besparen?
Beste Louis,
Het moeten voor u gouden tijden zijn. De 3 traditionele partijen die elk om beurt om uw wijze (en dure) raad komen vragen.
Vorige week nog ons Rikske en nu den Charel, en eerstdaags krijgt ge Ingridje nog op bezoek, tenminste als ze de uitgang van de nieuwe VRT-zender vindt.
Al die (kom)kommer en kwel en dit bijna 1 jaar na de ‘historische’ 13 juni. En bij de winnaar allen maar lachende gezichten.
PS : Wanneer kan ik uw genetisch WIET-plantageke eens komen bezoeken, ik breng alvast wat Bob Marley Cd’s mee…
Met republikeinse groet,
Ik had mijn vrouw beloofd meneer Van Dievel voor enige tijd rust te gunnen maar kan het alweer moeilijk laten om wat mee te komen ouwehoeren.
Principieel geef ik hem geen ongelijk dat hij indringers inpekelt en onder stroom zet en zo. Maar toch.
De laatste die ons Veronika haar pre-Gorbachev Lada Niva kwam platzetten, heeft priegel van haar gehad dat hij blij was dat de garagepoort weer openmocht. Maar tegen rabarbertrekkers in onze hof heeft ze dan weer niks; vorig jaar kwam ze mijn superposé afpakken en smeet hem in de vijver, waarmee Operatie Opzout nog vóór het eerste schot in ‘t water viel. Van geweren komen vodden, was de uitleg.
Van electrische omheiningen ook, heb ik ondervonden toen ze “om te lachen” de kattendraad op everzwijnstand inplugde terwijl ik de bloempjes drinken stond te geven. Omvergetaserd hoorde ik vogeltjes Tie A Yellow Ribbon zingen – of was zij dat.
Dat met de rabarber heeft ze wel slim opgelost : ze ging kwansuis aan die snaken vragen of ze geen uitgebroken Goliathspinnetje hadden zien passeren, dat met het warme weer van de laatste tijd liever door de hof jeepte dan in het tuinkot te zitten. Niemand meer gezien. Ik moest wel toegeven dat geweldloos dus ook kan. En dat de meeroogst niet van een grootte was om zo beginselvast over te zijn.
Toen ik nog eens op filantropisch nulpunt stond na de dieverij van mijn Hello Kitty-gitaar, hield ze mij voor dat mijn ex-speeltuig allicht onderweg was naar een musicus in spe en nog waarschijnlijker, een betere dan ik. Had ik ook niet van terug. Maar het troostte ergens wel : alles beter dan stille opsluiting in de kast van een verzamelaar-speculant.
Eigenlijk gaat het haar om solidariteit tussen haves en have-nots, denk ik. Daar valt bij nader inzien iets voor te zeggen – zeker nu ik van de gemeente het bescheiden kraampje moet afbreken dat mij jarenlang van inkomsten voorzag langs de wandelroute in het natuurgebied hierachter.
De ongezouten meningen van Karel daarentegen, wat moet een mens daarvan vinden. Ach laat hem doen, ge kent hem toch, zeggen ze dan bij Open VLD. Ik ben er nog altijd niet uit of dat nu het beste, of het slechtste excuus ooit is.
Ik wou trouwens eens wat wetenswaardigheden beginnen spuien over die augurk in azijn van De Blauwe Hand, maar mijn echtgenote heeft hier zojuist op de On/Off knop van de PC gedr
Beste Louis, nieuws van het thuisfront :
Elio kan terug spreken, niet dat er veel zinnigs uitkomt maar toch, er wordt alweer gepraat; over deadlines enzo …
Verder gaat alles hier zijn gangetje.
Louis verkoopt nog steeds evenveel onzin ( Tobback welteverstaan ! )
Tenandere, volgens mij wordt hij helemaal gaga, hij heeft zich zowaar aan een chat-sessie gewaagd.
Weliswaar op de stek van De Morgen, maar toch …
Dezelfde Tobback die er persoonlijk voor zorgt dat het hele Leuvense gemeenstebestuur nog steeds met Remington schrijfmachines werkt en alzo de hele Belgische carbonpapier industrie in stand houdt.
Die Tobback die gezworen had nooit of te nimmer een pc klavier te zullen aanraken : chatten? met jongelui?
Maar ja de HST is ook al vaak langs Leuven gereden zonder te moeten stoppen voor een uil die zich op de sporen geworpen had.
Geen zinning mens die zich aan beloftes gedaan vòòr de verkiezingen iets gelegen laat.
Misschien moet Gennez die mens van de Britse conservatieven maar eens uitnodigen, deze die Margaret Hilda barones Thatcher uiteindelijk kon overtuigen haar kwebbel dicht te houden.
‘t Kan ook zijn dat juist daar het paard gebonden ligt : Louis Marie Joseph ( baron ) Tobback …
Voor de rest schoon weer voor de tijd van ‘t jaar.
De schilder is de gevels aan ‘t witten.