‘Lowie,’ sprak Wouter Beke namens allen, ‘ik mag toch Lowie zeggen?’
Ik knikte welwillend. Sinds mijn rechterhand en mouw en mijn laptop en zonnebril fotogewijs in alle Vlaamse kranten hebben gestaan voel ik mij een beetje een zonnekoning, zoals Wilfried Martens op het hoogtepunt van zijn twijfelachtige roem.
Wij zaten onder een parasol in de tuin van mijn modeste villa in Kalmthout: de al eerder genoemde Beke, de kleine Tobback, de tweede Wouter, de kleine De Croo, Brabançonne en ik. Het Vlaamse Front, om zo te zeggen.
‘Wat kan Van Dievel Consulting voor u betekenen, goede lieden?’
‘Wel,’ zei Wouter Beke, ‘het zit zo.’
‘Kort gezegd komt het hierop neer,’ viel Bruno Tobback hem in de rede.
‘Wij komen hierom,’ zei Alexander De Croo.
Wouter Van Besien zei niets.
Schoon Front.
‘Lowie, ‘ nam Wouter Beke met enige irritatie in zijn stem opnieuw het woord, ‘ wij zijn bezig met een grondige hervorming van de staat en met het uitstippelen van een sociaal-economisch beleid dat water en vuur moet verzoenen.’
‘Dat vraagt al onze energie,’ voegde Bruno Tobback eraan toe. Hij was trouwens de enige die er niet dodelijk vermoeid uitzag. De reden hiervoor is u bekend.
‘Daarom,’ pikte Alexander De Croo in, ‘zouden wij de aanwijzing van de ministers in de regering Di Rupo I aan u, aan Van Dievel Consulting willen toevertrouwen.’
‘De ministers aan Vlaamse kant wel te verstaan.’
‘Wij geven u carte blanche.’
‘Wij geloven heilig in uw onpartijdigheid.’
‘U zult ongetwijfeld alleen de beste elementen uit onze partijgelederen weerhouden.’
‘Voor ons is het een zorg minder.’
Brabançonne en ik trokken grote ogen. Het zoude echt wel een Copernicaanse omwenteling betekenen wanneer ministers op grond van bekwaamheid werden uitgekozen.
‘Dat is een hele eer, heren,’ antwoordde ik, ‘ verbeter mij als ik de bal mis zou slaan, maar het is toch zo dat ALS er een regering Di Rupo I komt, de partij Beke drie ministers krijgt, de partij Tobback twee, de partij De Croo eveneens twee en de partij Van Besien stank voor dank?’
‘On n’est demandeur de rien,’ mompelde Wouter Van Besien.
Brabançonne boog zich naar mij toe. Hij gebruikt een nieuwe aftershave, merkte ik meteen op.
‘Patron, moet ge hun optimisme niet wat temperen?’ fluisterde hij in mijn oor, ‘ze verkopen het vel van de beer voor hij geschoten is.’
Ik haalde mijn schouders op. Kon ik deze historische kans om een regering van bekwame mensen te vormen aan mij voorbij laten gaan?
‘Heren, als ik werkelijk de vrije hand krijg, ben ik bereid mijn nek uit te steken. Ik vraag het dus uitdrukkelijk: heb ik ze, die vrije hand?’
Wouter Beke knikte overtuigend, Bruno Tobback al iets minder affirmatief, Alexander De Croo volstond met het neerslaan der blik, Wouter Van Besien sloeg naar een wesp.
‘Dat is dan afgesproken, heren.’
Genoeglijk koutend vergezelde ik mijn gasten naar de fraaie gietijzeren poort van mijn domein.
‘Het was mij zeer aangenaam, Lowie,’ nam Wouter Beke afscheid van mij, en hij drukte mij kwansuis een papiertje in de hand. Bruno Tobback veinsde mijn pochette te fatsoeneren en stopte zijn briefje in de borstzak van mijn Italiaanse maatpak. Alexander De Croo foefelde zijn kattenbel dan weer onder de design-halsband van Brabançonne. En Wouter Van Besien gaf mij gewoon een hand, zonder bijbedoelingen.
Mijn geliefde dobermann en ik zwaaiden naar onze gasten tot ze in een stofwolk aan de horizont verdwenen waren en renden dan terug naar de parasol om de briefjes te lezen.
Op briefje één was er een dik rood kruis getrokken over de namen DE CREM, TORFS en VELI YÜKSEL.
Op briefje twee stond enkel “CAROLINE NIET” gevolgd door wel tien uitroeptekens.
Het derde papiertje bevatte de dringende aanbeveling om de QUICK (onuitstaanbaar!), de PATRICK (onuitstaanbaar!) en MIJN PA (onuitstaanbaar!) naar de politieke uitgang te escorteren.
‘Daar kunnen we mee leven, vindt ge niet, patron?’ vroeg Brabançonne.
‘Goed geweten,’ antwoordde ik, ‘laten we aan de slag gaan en bekwame en betrouwbare bewindslieden oplijsten!’
Toen zag ik hoe mijn nagenoeg perfecte gazon openbarstte en er aarde naar boven werd geduwd.
‘Brabançonne!’ kreet ik, ‘haal vlug de riek, we hebben een mol!’
Maar net toen mijn geliefde dobermann moordend wilde uithalen met de huisriek, werd boven het gras het volumineuze hoofd van Siegfried Bracke zichtbaar.
“Ik verdraag geen kritiek op Bart De Wever,’ sprak hij, enige aardkluiten uitspuwend, ‘ik draag die man op de handen!”
Alsmede, nu na het weinig smakelijk uitrochelen van enkele regenwormen:
“Ik ben rechts nu. So what?”
Waarna na mijn vriend en voormalige hiêrarchische meerdere Siegfried Bracke opnieuw in de ondergrond verdween, ons de kans ontnemend hem het Ministerie van Voortschrijdend Inzicht aan te bieden, wat nochtans een van de kerndepartementen zal worden in de regering Di Rupo I.
WORDT VERVOLGD!
“… dat ministers op grond van bekwaamheid zouden worden uitgekozen …”
Schitterend!
Kunnen we ervan uitgaan dat hier nog een vervolg zal worden aan gebreid? Ik ben razend benieuwd naar uw selectie van bekwame ministers.
@Michaël: u zal op uw wenken bediend worden; blijf bij ons! zoals ze op de televisie zeggen, net voor de reclame –
lvd
‘Wij geloven heilig in uw onpartijdigheid.’
Allez, allez, zo onbekwaam zijn ze nu toch ook weer niet.
@Etienne: en toch…
lvd
Stelt met verwondering vast dat u de plastische uitdrukking “kust m’n k¨l**ten” vertaalt in het Engels door “So what”.
@Joke: ik heb voor de kuise vertaling op de cover van DS-weekblad gekozen; de foto is al angstaanjagend genoeg
lvd
@lvd : Tja, die onopmerkzaamheid is helemaal mijn fout, ik geef dat toe.
Ik lees namelijk enkel het kwalitatieve deel van #DS , het kwantitatieve laat ik aan de anderen …
@ LVD
“Het was echt wel een Copernicaanse omwenteling betekenen wanneer ministers op grond van bekwaamheid zouden worden uitgekozen.”
Louis, die zinsconstructie begrijp ik echt niet. Hebt ge die zin geschreven toen uw voormalig hiërarchisch meerdere zijn veranderde politieke voorkeur wereldkundig en bovenal bovengronds en misschien zelfs voor herhaling vatbaar maakte.
Oud nieuws, dacht ik.
Het feit dat ministers op grond van hun bekwaamheid zouden worden gekozen is daarentegen nieuw nieuws, en zelfs een wereldprimeur. Zeker nu de ‘beste’ stuurlui aan hun zelfgekozen wankelende wal willen blijven staan.
@P. Smets: in Antwerpen zeggen ze “Ik mag mijn pollekes kussen dat ik zulke aandachtige lezers heb” – Merci dus – lvd
Waarde heer van Dievel / Geachte Louis
Om te beginnen : alle respect voor bovenstaande blog na de u en de vrt redactie medewerkers overkomen restrictieve waanzin.
Geen verzuring noch enige rancune, maar een voorbeeld van professioneel auteurschap, journalistiek en deontologie.
Ik vond met name uw parafrase, parabel, sage, analogie of hoe alle taal(betweter)schappers dat ook zullen betwisten, omtrent de mol in uw tuin ( uw hierarchieke ex-meerdere SG) van een hoge creatieve kwaliteit & inspiratie. Zeker na mijn broncontrole met vermelding (wikipedia) over gedrag en eigenschappen. U evenaart de fabel van Reinaert de Vos uit de middeleeuwen (ruiim 3000) regels in 2 alinea’s. in 2011 met die van Siegfried de Mol. Zie wikipedia voor frappante gelijkende eigenschappen en fgelijkend foto materiaal met de Standaard cover. Meest frappant is dat hij voor of achteruit de vachtharen van richting doet veranderen; dan wordt in de achteruit links weer rechts en vice versa. Wees blij met uw bewaam entmeesterschap over de bezoekende politici;. Had u de mol een riek in zijn nek gestoken zou het u verplicht worden uw ve’rslag te doen in een assisenhof. Zou toch sneu zijn dat Mevrouw Libert voor een tweede keer naar buiten wordt gestuurd vanwege een foto van uw gehavend gazon.
Mag ik U ook een papiertje toevertrouwen?
Voor CD&V, vrouwenzaken en toerisme, De burgemeester van Aalst
Voor SPA, Brusselse aangelegenheden, Bertje A.
Voor groen, Financieen, Van Besien himself (niet zelf gevonden)
Voor OpenVLD, Economie en bierbrouwers, Sven Gatz
Louis,
Ik citeer : ‘ Het was echt wel een Copernicaanse omwenteling betekenen wanneer ministers op grond van bekwaamheid zouden worden uitgekozen.’
Kvrees dat dit zelfs moelijker wordt dan boer zoekt vrouw, ik wens u alvast het beste toe in die zoektocht.
Alweer een schitterend stukje van Kd. Lowie!!
Deze draagt toch écht wel m’n voorkeur weg: “Waarna na mijn vriend en voormalige hiêrarchische meerdere Siegfried Bracke opnieuw in de ondergrond verdween”.
De perfecte plek voor politieke opportunisten me dunkt! En voor de flaminganten zal het wel niet zo erg zijn om diep in de vlaemsche klei te toeven!
Ik kijk al uit naar de shortlist die je gaat produceren Kd. Lowie!! En kort zal hij zijn!!
En nu lonken de terrasjes!
Tja, Van Besien claimt het ministerie van financiën.
Voor sommigen zal er op den duur idd niets anders overschieten …
dan het “Ministerie van Toffe Zaken”.
Ik blijf tippen op een weergaloze come-back van Bart Somers
@ Joke
Deborah, misschien eens solliciteren?
Nu ik het akkoord heb gezien over de “verondersteld” samenvallende verkiezingen, mag u volgens mij het vel verkopen Louis.
De beer, of liever de kemel, is nu wel degelijk geschoten.
Laat de toffe bende maar beginnen “ZonderRegeren” !
@P. Smets : ook Bijbelfreak ?