‘De kááát krrrááábt de krrrolleun van dé trrráááp. De kááát krrrááábt de krrrolleun van dé trrráááp. De kááát krrrááábt de krrrolleun van dé trrráááp.’
Wie deze week in de buurt van mijn modeste villa in Kalmthout kwam, alwaar de maatschappelijke zetel van Van Dievel Consulting is gevestigd, zal vreemd hebben opgekeken. Urenlang hoorde men immers (maar zag men niet) de nieuwe premier met zijn charmante falset oefenen op de correcte Nederlandse uitspraak van courant Vlaams taalgebruik.
Tot wie anders dan tot VDC had de eerste minister zich kunnen wenden voor een grondig bad in de taal der meerderheid?! Heeft VDC in het verleden ook niet pakweg de quasi-analfabete liberaal Guido De Padt – op een blauwe maandag minister van Binnenlandse Zaken – ondergedompeld in de Franse taal en cultuur? Al bracht deze De Padt het ook na drie weken cursus niet verder dan het stamelen van “je, tu, nous, merde en camembert“.
‘Elio,’ sprak ik hem kordaat aan toen hij zich in trainingspak stipt op de afspraak meldde, ‘ ça passe ou ça casse, ik ga geen compassie hebben met u, zet u voor de spiegel en begin eraan.’
Ik weet niet of zo’n spiegel iets helpt maar in de fitnessclubs staan die ook, dus kwaad zal het wel niet kunnen.
‘De kat krabt etc’ was eigenlijk slechts als stemopwarmer, als amusegueule voor het echte werk bedoeld. Maar boven de zestig jaar leert een mens niet meer zo makkelijk iets bij, mocht ik alras ondervinden.
‘Genoeg aan de trap gekrabd, Elio,’ instrueerde ik hem na een halve dag oefening, ‘ nu wordt het iets moeilijker.’
Di Rupo had inmiddels zijn trainingsjasje uitgespeeld en keek zijn bezwete en in een marcelleke gehulde spiegelbeeld ietwat ongerust aan. Nóg moeilijker, zag ik hem denken.
‘De koetsier poetst de postkoets,’ zeide ik hem traag articulerend voor, en zelfs dan struikelde mijn tong bijna over de koest, pardon, de koets.
‘Quoi?’ kreet Di Rupo.
‘De poetsier kotst de potskoets,’ herhaalde ik.
‘C’est du Néerlandais ça?’
Ik probeerde mijn gezicht in een ernstige plooi te houden.
‘Les Flamands disent ça tout le temps.’
Di Rupo haalde diep adem.
Ik zal u niet verklappen wat er bij wijze van spreken uit zijn mond kwam, maar Nederlands was het niet.
‘Gij spéélt met mijn vo-éten, geloof iek, mon cher Louis.’
‘Welnee, Elio,’ hield ik vol.
Er verschenen pretlichtjes in zijn ogen.
‘Mag iek miskien uwe Franz eens testen?’ vroeg hij.
‘Tuurlijk,’ sprak ik zegezeker, ‘ ik ben als polyglot geboren.’
‘Zeg mij na: quand un gendarme rit, dans la gendarmerie, tous les gendarmes rient, dans la gendarmerie.’
‘Makkie,’ zei ik, en sprak hem foutloos en zonder enige hapering na.
‘Très bien!‘ klapte Elio in zijn handjes. ‘En nu iets moeilijker: un chasseur sachant chasser doit savoir chasser sans son chien.
Bij de “sachant” liep het al fout en ook na herhaalde pogingen sloeg mijn tong in een knoop bij de opeenvolging van woorden met “ch” en “s”.
‘Les Wallons disent ça quand-même tout le temps,’ verzekerde Elio mij met een stralende glimlach.
De stand was 1-1.
Enigszins korzelig stelde ik voor om te oefenen op specifieke woordenschat, op woorden die hij vaak genoeg te horen zou krijgen.
‘Zeg mij na: hangmatsocialist.’
‘Háánguemáátsocialiste.’
‘Belastingregering.’
‘Belastìììnguereguerììngue.’
‘Walen buiten.’
‘Oewalen buiten.’
‘Postjespakkers.’
‘Postjééspakkèèrs.’
Ook bij mij liep het zweet inmiddels over het aangezicht, zodanig ging ik op in mijn opvoedende taak. Di Rupo droeg nog slechts een rode zwembroek, dezelfde als waarmee hij het nieuwe zwembad van Bergen had geopend. De kamertemperatuur was tot 35 graden opgelopen. Maar Elio versaagde niet. Hij begon er danig plezier in te krijgen, en het ging ook steeds beter.
‘Waalse uitzuigers.’
‘Waalse uitzuigers.’
Zoals Di Rupo zijn lippen tuitte bij het pronunciëren werden de woorden veel minder eng dan in de mond van pakweg Jan Jambon.
‘Vette vis.’
‘Vette vis.’
Vlaamse meerderheid.’
‘Vlaamse meerderheid.’
‘Dat was perfect, ‘zei ik, ‘proficiat!’
Di Rupo maakte een bescheiden buigingkje.
‘Tot slot van deze eerste lesdag,’ zei ik welgezind, ‘zullen wij nu overgaan tot het aanleren van Vlaamse liedjes, als daar zijn “Mie Katoen”, “Onder de weg van Maldegem”, “Tineke Van Heule” en “Potteke Vet”, en daarvoor heb ik een gastdocent uitgenodigd. Uw daverend applaus voor de vermaarde Vlaamse bard…Tàtàtàtàtàtàtàààà!’
Waarop een glunderende Siegfried Bracke zijn entree maakte.
Het was laat op de avond, zeg maar nacht, toen Elio Di Rupo en Siegfried Bracke – lichtelijk teut – arm in arm mijn modeste villa verlieten, al zingend van “Vliekt de bloovoet, storm op zèèè”!
Bracke droeg de zwembroek en de strik van de eerste minister, Di Rupo het Gentse ondergoed van de volksvertegenwoordiger en zijn door zijn gemalin gebreide trui met klauwende leeuw-motief.
‘Au recevoir, bolleke!‘ joelde mijn vriend en voormalige hiërarchische meerdere door het open raampje van zijn batmobiel.
‘À tantôt mon ami Sieg! riep Di Rupo hem na waarna hij in zijn limousine wilde stappen.
De chauffeur van de premier, aangesloten bij de Waalse rooie vakbond, was evenwel al lang naar huis, zijn uren zaten er al van vier uur ’s middags op.
* … dan gaat mijn hart weer sneller slaan.
Ik heb mijn best gedaan maar ik heb geen enkele keer kunnen lachen. Koen Meulenaere, dat is een satiricus! En ‘t Pallieterke, dat is fijne ironie. VDC, sukkel.
@Bernard: u bent een fijnproever! lvd
Schitterend!! “het Gentse ondergoed van de volksvertegenwoordiger en zijn door zijn gemalin gebreide trui met klauwende leeuw-motief.”
Ik hoop voor stijlvolle Elio dat dit ondergoed geen remsporen vertoonde!!
Aangezien onze derde landstaal minstens even officieel is als de twee andere kan EDR oefenen met de volgende zin: “Das benzer Bremslicht brennt wenn das Benz bremmst”
@Joseph: mooi – lvd
Bernard, ik denk dat je het niet begrepen hebt, dit IS namelijk niet om te lachen, dit zijn serieuze onderwerpen, trouwens, je kan toch moeilijk verwachten dat Louis met zijn consulting bedrijf de flauwe plezante uithangt en op die manier zijn peperdure bijstand kan verkocht krijgen om zijn modeste villa te verwerven en te onderhouden…zonder van zijn trouwe Brabançonne te spreken.
Louis, wil zo goed zijn na het taalbad ook een initiatie te geven in economie en politiek: no taxation without representation. Et pour les Flamands la même chose.
Louis , ik denk dat u humor voor sommige te moeilijk, te zwaar is.
Niet iedereen beheerst de kunst van ironie en humor.
Ik vindt uitersten subliem, je kan er zoveel meer in lezen dan er geschreven staat.
Bij mijn bezoek aan Deredactie.be is het eerste wat ik doe door scrollen naar u bijdrage.
Of is het swippen op een iPad .
Ok kijk uit naar u volgen bijdragen.
Elio heeft echt wel bewezen om het onverzoenlijke te kunnen verzoenen,water en vuur te kunnen verenigen.Niemand anders in dit land is daar in geslaagd.Hij DEED het,Elio.Het heeft wel een tijdje geduurd maar we zijn er toch geraakt.
In Euroland zijn er ook grote tegenstellingen.Ze geraken er ook niet uit.Zou er voor onze Elio daar ook geen taak wegg………
Angela heeft nog al wat gelijkenissen met hem.Haar vader was bepaald ook geen doorsnee Duitser.Hij woonde in de Engelse bezettingszone en was dominee.In de Russische zone gingen de goed opgeleiden via West-Berlijn naar het Westen maar vader Merkel die ging “tegen stroom in ” naar het Oosten.Zijn oversten hadden het hem gevraagd omdat er daar te weinig dominees over gebleven waren zoals er in ons land te weinig mijnwerkers waren.Een punt van gelijkenis !
Angela zal daar ook wel niet in weelde opgegroeid zijn ,precies zoals Elio.Als dominee in een atheistische staat,geen pretje.
Angela is Dr. in de fysica en Elio is chemicus,ook op dat vlak moet het wel klikken.
Als we van EDR nu eens een merknaam zouden maken,patent aanvragen,en dan in 540 dagen alle problemen in Euroland oplossen.
Wat een voorruitzicht ! Als beloning voor het puike werk kan D dan een deel van onze schuld overnemen.
Dan is meteen ook het Belgisch potsierlijk imago opgepoetst in internationale middens.
We vinden dan weer aansluiting bij de sterke Euro-staten.
Werk aan de winkel voor VDC.
Hoe dat je daar zelf nog niet aan gedacht had ,Ludwig.
On oublie tout, sous le soleil d’Elio
On devient fou, dans les piscines tropicaux*
Le seul désir qui vous entraîne, c’est mettre Bart dans un bateau
Et de goûter quelques semaines l’aventure Belgicienne
Au soleil d’Elio
Elio, Eliooooo…
(* tropicales, maar ‘t steekt zo nauw niet.)
Lowie, de Toscaanse villa zal een droom blijven. Als consulting bedrijf moet je weten dat de prijzen de hoogte zijn ingejaagd door de immobilienkoorts van onze Eu parlem/commissarissen. Zelfs zij moeten nu – weze het een modeste-lening afsluiten om in orde te zijn met de fiscus.Maar Lowie, wat is er mooier dan de Kallemethoutse hei van de winter tot de zomer.Als je daar een modeste villa kan verwerven mag je je ver boven de Knokse kapitalisten of de Toscaanse jetset verheven voelen.
mvg en nog een fijn weekend
Kameraad hangmat-socialist Lowie.
Ik heb nog een suggestie voor het oefenen van de uitspraak : “ter wille van de smeer likt de kat de kandeleer” (les flamands disent ça tous les jours). Het is ook een mooi thema voor wat filosofisch gemijmer, zeker voor de nieuwe premier en zijn jonge Turken in Luik en Charleroi, maar ook voor z’n nieuwe leermeester, uw oud hiërarchisch overste Siegfried en diens nieuwe politieke roeping. Misschien zelfs voor eigenaars van Toscaanse villa’s, wie weet ?
@ Bernard
Mag ik u voor de feestdagen een fles Aceto Balsamico uit het verzuurde jaar 2001 aanbevelen?
@ Bernard, van deze Bernard:
‘t Pallieterke , daar lach ik steeds tranen met tuiten mee! Echt, een hilarisch blad! Ik krijg het drie keer per jaar opgestuurd, geen idee hoe of waarom…? Toegegeven, om er mee te kunnen lachen, moet je wel enigszins kunnen inleven in de problematiek.
En nadat ik eens hartelijk gelachen heb, begin ik steeds aan het kruiswoordraadsel. RESPECT voor het kruiswoordraadsel van ‘t Pallieterke!!! De Standaard: een tiental minuten, kan ik meestal (niet altijd) volledig oplossen. De Morgen: hangt van de laatste woorden af, moet er soms uiteindelijk een puzzelwoordenboek bijhalen. Maar ‘t Pallieterke: dat ispas écht niveau!!! Toch wat het kruiswoordraadsel betreft. De rest is 1 grote grap. Zeker het kruiswoordraadsel houden!!
Verzuurd ben ik niet om de stukjes van LVD maar waar kan ik met mijn oprisping terecht over de huidige homepage van De Redactie, volledig in het teken van enkele godv.. muziekprijzen? Vindt de VRT dat écht het belangrijkste nieuws van de dag? Jezus, dan maar duizendmaal liever Elio dan de eindeloze herhalingen van “Mia-low-low….”
@ Bernard
aanvulling: een literaire suggestie.
In het volgend nummer van ‘t Pallieterke verschijnt een hoogstaand culinair recept van de onvolprezen hand van Ben Weyts: konijn met Balsamico en zuurpruimen.
In bijlage (tegen meerprijs, natuurlijk) een accurate beschrijving van de melodie en bijbehorende danspasjes zoals uitgevoerd in het parlement.
Een waar hoogtepunt van fijne Vlaamse ironie !!
@ smets : ik heb het ook opgemorken; was hier geen sprake van enige doping (er bestaan zuivere, Vlaamse, planten die dergelijke waanzin kunnen oproepen, tegen een zacht prijsje) ?
@ piet db
In dit specifiek geval denk ik eigenlijk van niet..
Trop is teveel: teveel konijnen is een plaag, van teveel Balsamico krijg je een zure maag, en van teveel pruimen eten krijg je sch… Een ongelukkige samenloop van omstandigheden, a.h.w.
Waarmee ik wil niet ontkennen dat sommigen inderdaad verschijnselen van hallucinatie en massahysterie vertonen.
Heb nog eens goed luidop moeten lachen. Dank, Lowie, voor je humorlicht in deze stormachtige dagen.
ik wil er mij niet mee moeien, Kameraad Louis, maar zou het geen zinnig idee zijn uw Kalmthoutste villa te ruilen voor een stulpje (de prijzen komen ongeveer overeen hoor ik bij de eigenaars van dergelijke huizen bij Standard en Poors zeggen) in de Amerikaanse zuidelijk en republikeinse provincies.
Nu het grote communautaire circus hier (tijdelijk) wat aan waarde heeft ingeboet, moet daar toch groot smeuïg nieuws te rapen vallen. Wel van hond veranderen, dunkt me.